طلبه شهید ابوالقاسم ترابی

در سال 1324 درشهرستان همدان دیده به جهان گشود.وی تحصیلات دوران ابتدایی را به خوبی پشت سر گذاشت ولی به دلیل مشکلات معیشتی نتوانست در مدارس روزانه ادامه تحصیل دهد،اوروزها به پدرش کمک می کرد وشبها درس میخواندپدرش به دنبال یک بیماری وفات یافت وبار زندگی بر دوش اوافتادومسوولیت زندگی را بعهده گرفت او ماندوکوهی از مشکلات .در طی مبارزات علیه شاه به دلیل تعقیب ساواک مجبور به مهاجرت به تهران شده وپس از پیروزی انقلاب مجددا به زادگاهش بازگشت ودر دبیرستان شروع به تدریس نمود.پس از چندی به خاطر تحصیل به قم عزیمت نمودودر حوزه علمیه مشغول فراگیری علوم شد.با اوج گیری جنگ تحمیلی دوبار به جبهه اعزام شدولذت سنگر را با تمام وجودش احساس کرد.در منطقه حاج عمران به عنوان ار پی جی زنی سلحشور رزمیدتاسرانجام انچه که عاشقانه به دنبالش بود را در 62/5/15در اغوش گرفت وبا سر وسینه ای خونین زیباترین شعر بلند شهادت را در پیشگاه خالق خود سرود.

فرازی از وصیت نامه شهید:

انکه مقرب تر است جام بلا بیشترش میدهند.لذا برای رسیدن به ملکوت اعلا ولقاء پروردگارباید جهان مادیت را با تمام زیباییهاوفریبهایش سرابی بیش ندانست-یاد خدارا در دلهای خود وفرزندانتان شعله ور نگهدارید.

حدیث بهشتیان (شهدای روحانی همدان)...