روحانی شهید علی اسکندری

در سال 1342 در روستای فیض اباد از توابع فامنین پابه عرصه گیتی نهاد.تا کلاس دوم راهنمایی درس را ادامه داد وپس از ان برای ادامه تحصیل وارد حوزه علمیه شد.با حمله نا جوانمردانه صدامیان به خاک کشورمان او در طی سه مرحله به جبهه های نور شتافت ورشادتها نمود.پدرش میگفت در مکه بودم شبی در منا در خواب نامه ای به دستم رسید -بیدار شدم واحتمال دادم علی به شهادت رسیده.مراسم حج به اتمام رسید فرزند بزرگم در فرودگاه به استقبال امد از او سوال کردم علی شهید شده است؟با گریه پاسخ داد بله..

او در محور قصر شیرین -تپه شیرودی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به میهمانی سالار شهیدان دعوت شد.همسنگرش میگفت:در ان لحظات اخر فریاد یا زهرای علی تا سه مرتبه بلند شد او را از سنگر خارج کردیم ودر کنارش نشستیم،این شعر را ارام ارام زیر لبانش زمزمه میکرد:سوی دیار عاشقان روبه خدا میرویم عمر والای عشق اوبه کربلا می رویم....

وچه زیبا....تو در حجله نور،مسرور نشستی-وچنان گلی در پگاه در اشک شفق صورت می شوید در حنابندان شیدایی با قظرات خون چهره شستی وبا ندای یا زهرا به فوج مستان پیوستی رفتی ودل رابه احرام طواف عشق بستی تا شهادت را پذیرا شوی...رفتی تا به شکیبایی شکوهی ماندگار ببخشی.

حدیث بهشتیان (شهدای روحانی همدان)...